Kan revan içinde uzanmıştı o tozlu yere
Son defa bakmak istedim koşarak girdim içeriye
Tutup kolumdan zorla uzaklaştırdılar dışarıya
O yok artık alıştır kendini dediler bu dünyaya
Öldü lafı çıkmasın diye o ağızlardan
Dua edip duruyordum boş suratları seyrederken
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta