Kan revan içinde uzanmıştı o tozlu yere
Son defa bakmak istedim koşarak girdim içeriye
Tutup kolumdan zorla uzaklaştırdılar dışarıya
O yok artık alıştır kendini dediler bu dünyaya
Öldü lafı çıkmasın diye o ağızlardan
Dua edip duruyordum boş suratları seyrederken
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta