İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
umutlar tükenmez değil mi, sevgi olduğu müddetce..
şiirlerinizde ki duygular belli ki bir özleme.. sevgi var olduğu müddetce ne özlem tükenecek ne de ona sebeb veren hasretlik.. inanıyorum son nefeste bile..
duygularınıza teşekkürler, sevgiyi ve özleminizi bizede yansıttığınız için...
saygılarımla
umutlar hep olmalı demi?
nefesin son anına kadar!
güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta