Akşamın yoğunluğu düşerken hep üstüme,
Ellerimle bir pencere açarım karanlığa.
Karşılaşırım ışığın aydınlık sağnağıyla,
Birde yosun kokusu eklenir aydınlığa.
Bakalım herşeyimize, çok uzaklardan istersen
Kucaklayalım birbirimizi pencereden bakarken.
Uçarım açtığım pencereden boşluğa
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta