Seni gördüm…
Solmuş begonyalarla dolu
Saksıların çatlamış olduğu pencerede
Her birinin dalları kırık
Her birinin yaprakları kuru ve yorgun
Sarı, kırmızı, pembe…
Sanki güneşi bekliyorlarmışçasına….
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Ve hissettim ki…
Yalnız değilim ben bu yolda
Ve hissettim ki…
Bu aslın sureti çıktı bu dar sokakta
Kurumuş çiçekler, ıslak yollar
Kırılmış kalpler…
Çaresizliğe giden umutlarda…
Umutları yeniden uyandırabilmek kadar güzel bir şey varmıdır... Yüreğine sağlık Ahmet bey... Tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta