Bir güvercin kanatlandı...
Süzüldü semada bir eda ile,
Bulutlara karıştı...
Ağladı kafes ardından,
Sızlandı bu gidişe...
Umut denen şeye sığındı,
Bir gün geri gelir diye...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




SAİRLERİ SEVERİM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta