Olsun yine de aynı havayı soluyoruz seninle,
Aynı aya güneşe bakıyoruz,
Gecenin rengi ikimizin içinde kapkara,
Gökkuşağı ikimiz içinde rengârenk,
Aynı dili konuşup aynı kelimelere hükmediyoruz,
Önemli değil ki yüzyüze konuşmamak,
Önemli değil ki...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta