En dibe vurduğun anda,
Karanlık, zifiri bir perde gibi indiğinde,
O küçük, inatçı fısıltı.
Yarın, farklı bir ışıkla doğacak, diyor.
Belki daha parlak, belki sadece daha nazik.
Ama aynı olmayacak.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta