sivri dağların ıssız ve soğuk eteklerinde tanıştım umutla
yalnızlığın kadim dostluğunun ağır yaraları yavaşta olsa sardığını gördüm
kabuk tutmaz sandığım yar, yaradan tarafından işgal edildi
gönül bahçesinde yeşeren çiçekler
ve uçuşan kırlangıçlar tarafından lav edilen aşkın,
şimdilerde bir bataklıkta yeşeren umut ışığı paresi,
sivri dağların ıssız ve soğuk eteklerinde tanıştım umutla
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta