Bir umuttur yaşamak sevda çölünde,
Kavrulmadan çıkamazsın güneşin alnında.
Savur kalbi buz tutan insanları
ve
Kavra! yaşamanın verdiği keyifle aşkı...
İçten gelen bir çığlık gibi dök kemanın tellerine derdini.
Tellerden çıkan ses nasıl ki titretiyorsa yüreğini,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta