her yani sarmisken yoklugun korkusu
umut; bir beliren gemi,ufuklarinda denizin
yasam tutkusu buyur kocaman olur
tanimsiz bir durusa direnis gibi.
firtinalar,amansiz dalgalar,kararan bir dunya
umutsuzluktur gelen yasam tutkumuzu koparan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta