İnsan bir muma benzer, gittikçe eriyen, eridikçi tükenen. O mumun üstünde yanan ateştir umut, etrafını aydınlatan, ufuk açan. İşte o yüzden kaybetmemeli asla umudunu insan. Çünkü sönmüş bir mumdan geriye kalan, karanlıklar içinde kalıplaşmış, öylece ve sadece duran...
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta