İnsan bir muma benzer, gittikçe eriyen, eridikçi tükenen. O mumun üstünde yanan ateştir umut, etrafını aydınlatan, ufuk açan. İşte o yüzden kaybetmemeli asla umudunu insan. Çünkü sönmüş bir mumdan geriye kalan, karanlıklar içinde kalıplaşmış, öylece ve sadece duran...
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta