Ne deniz denizliğini bıraktı,
Ne gökyüzü maviden vazgeçti.
Çünkü şeffaf olan herşey maviye çalardı rengini,
Umutla bekleyenler için.
Bir kış masalına hazırlansada yaşam,
Ne ağaç kendi baharını bıraktı,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta