Gök
Bulut desenli kara örtüsünü çekmiş üstüne
Kızgınlığını gizleyen çocuk gibi
Az daha varsan üstüne
Boşaltacak eteklerindeki yaşları...
Baharın sonunu tadan yapraklar
Dalından ayrılmanın hüznü
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta