Hava kasvetli,soğuk, bulutlar kara'ya yakın gri
Yolda benden bulaşmış bir yalnızlık var
Kurşuni bir ağırlık çökmüş süzülüyor üzerime
Uykusuzluktan kısılmış, nemlenmiş gözlerim
Ufukta senden bir umut çekiyor beni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta