Neden yazma ihtiyacı duyuyorum
Yapacak onca şey varken niye seni sevmişim
Karartmışım geleceğimi.
Mahkum etmişim kendimi satırlara
Acımı kusuyorum. Çarem yok.
Bu kaçıncı oldu yazdığım bilmem. Yorulmuyorum, üşenmiyorum da. Yazıp duruyorum.
Sen kendini aynada görürken ben kalbimde baktım sana. Çoğu zaman baka kaldım. Sustum. bıraktım herşeyi sana baktım. Kitapları kapadım televizyonu, ışıkları. Sessiz oldum seni dinledim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta