Umut etmeyi beklerim umutsuzlukla
Aklımda akıl alan gözlerin
Yokluğunsa sızlıyor elimdeki boşlukta
Ve beni parçalayan o zülfikar sözlerin
Elimde tekbir kare şafakların kardeşi
Karanlıklar içinde derindern bir sessizlik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



