mevsimlerden sonbahardı.
dalından kopan yapraklar,
kendini rüzgara teslim edip,
sürükleniyordu uzaklara...
nereye gideceğini bile bilmeden.
bende onlar gibiydim.
birakmiştim kendimi hayatın akışına,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta