mevsimlerden sonbahardı.
dalından kopan yapraklar,
kendini rüzgara teslim edip,
sürükleniyordu uzaklara...
nereye gideceğini bile bilmeden.
bende onlar gibiydim.
birakmiştim kendimi hayatın akışına,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta