Düne kadar tasandım, endişendim kaygındım
Artık acımıyorsun, umurunda değilim!
Gönlümün efendisi, yalnız sana baygındım
Artık acımıyorsun, umurunda değilim!
Çırpınmaktan kollarım, kanatlarım kırıldı
Tükettin umutları, hayallerim yıkıldı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta