Beni anlamalarını beklemiyordum.
Herkes okyanusta bir damlaysa, ben bir damlaya sıkışmış okyanustum.
Taşsam içime taşar, coşsam kendimi boğardım.
Yere bakıp yürek yakmamış, umulmadık taş olup baş yarmamıştım.
Yine de dokuz köyden kovulmuslugum olmuştu.
Belki kaba göre şekil alsam, iki ipte oynasam, düşene vursam tutunurdum.
Ama ben tutunmak değil,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta