Yüzümü öpen bir yalnızlık
Kopmuş köhne çağından
Kim bilir kutsal adına
Ne çocuklar doğurdu…
Uyduruk özgürlüğün,
Bukağılı, sancılı yanlarıyla
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta