Fırtına içine estiğinde kuytuda bir çiçek.
Eğilir tüm duyuşlarına sessizce.
Alır kendi içine hüznü toprağından diriltir.
Yağar ardından yağmur ıslanır mevsim kimsesizce.
Yeni güne, güneşi gözlerinden büyütür.
Gölgede dahi açar umudun yeşilliğinden gizlice.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta