Bu en soğuk ve alacakaranlık varoluşta,
öylesine bir yalnızlıktır ki değemez kimse birbirine,
sarılamaz aslında hiç kimse...
Tıpkı en yüce mavi göğün ardındaki küskün alevden devler gibi...
Peki ya kendini aleve verirse insan?
Umuda dair bir mum misali?
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta