Geceye sinen sessizlikte adını fısıldarken, kalbim sabrın ince teline asılı kalıyor.
Her bekleyişte gözlerim ufka dalıyor, yıldızlarda senin yüzünü arıyor.
Zaman ağır aksa da içimde bir umut ışığı hiç sönmüyor.
Çünkü bilirim, sabırla geçen her anın sonunda güneş yeniden doğuyor.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta