Karacabey devlet hastanesi
yoğun bakım kapısının önündeyim,
Gecenin üçünde
Umudun hiçindeyim babam…
Hadi bana “gel kızım” de,
Şu karanlığı gülşünle sabaha çevir.
Soğuk koridorlara sinmiş ellerimin titremesi,
Bir çocuk gibi
yine sana sığınıyorum içimde.
Kapılar açılıyor,
Yüreğim koşuyor ardından,
ama her seferinde
Sensiz dönüyorum kendime.
Bir bardak çay kadar yalnızım
kasvetli gece,
dua olup düşüyorum secdelere sessizce.
Sen yeter ki gözlerini aç babam,
ben bütün hüzünlerimi unuturum bir nefeste.
Ben hâlâ üşüyen,
saçlarımı okşamanı bekleyen o küçük çocuk…
Hadi bir nefes seslen bana,
“Üşüme kızım, ben geldim…” de.
Hatice Türkmen Yurtseven
23 mayıs 2026
Hatice Türkmen YurtsevenKayıt Tarihi : 7.08.2026 18:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!