Kurumuş çatlamış topraklarım
Bir damla su ol serpil içime
Açayım sana
Bırak yapraklarım kalmasın içimde
Bırak çıksın hazinelerim kuytularımdan
Bırakma beni sonsuzluğa
Kururum
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Şiiriniz çok güzel olmuş...Kendinizle beraber kuru bir ağacı anlatmışsınız...bir kaç kez okudum...anlayamadığım için deyil:çok hoşuma gitdiyi için...kalemin hep böyle kalsın.
Sevgilerimle.Aydın Babayev.
Nedir bu yılgınlık..:))
Tükeniyorsa bırak tükensin..Aşka müdahele iyi sonuç vermez..:))
Tebriklerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta