Umudum Şehrinde Güller Yanarken

Nesine güvenem ben ki insanın
Vefasızı ayrı, puştu bir ayrı
Umudum şehrinde yanarken güller
Yüreğim figana düştü bir ayrı...

Nedamet erimiş, durur içimde
Açmadan çiçekler kurur içimde
Zamanın son demi vurur içimde
Güneş mor dağları aştı bir ayrı...

Yürümek isterim, bekleyen dosta
İçimde kan kızıl zambaklar hasta
Mevsime çiğ düştü, ilkbahar yasta
Yollarım kar boran, kıştı bir ayrı...