Umutlarımı uçurtmanın,
Ucuna takıp uçurdum.
Gittikçe gökyüzüne değerken,
Güneşi aşıp, bulutlara sığındılar.
İpin ucunu kaybettim.
Umutlarım yağmurda ıslandı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bir umudu olmalı insanın,
tıpkı ilk bahar güneşi gibi.
Şiiriniz için tebrik ediyorum.
Kaleminize gönlünüze sağlık.
Her daim esenlikte kalın.
Saygılarımla.
Çok teşekkürler
Umutlarımı uçurtmanın,
Ucuna takıp uçurdum.
Gittikçe gökyüzüne değerken,
Güneşi aşıp, bulutlara sığındılar.
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Çok teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta