Ne acılara entrikalara dayandı yüreğim sen yokken.
Ölü gibi nefessizdi bedenim umuda tutunmaya çalışırken.
Ne acıları katık ettim gönül soframa
Hiçbir şeye acımıyorum şimdi
Öksüzlüğümden başka.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




candan kutlarımmmm
Umutsuz yaşamak ruhsuz yaşamak gibi bir şeydir. İnsan umutlarla hayat buluyor, canlı kalıyor, heyacan duyuyor. Güzel anlatımınızı beğeniyle okudum, tebrik ediyor ve tam puanımla da kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta