Umuda yolculuk Şiiri - Murat Kaplan 3

Sevgi, usulca büyüyen bir filizdir umut toprağında,

Gün doğarken uyanan yapraklarda gizlidir o.

Bir kuş sesi, bir rüzgârın kulağa fısıldadığı,

Belki de en güzel masaldır yarım kalmışlığında.

Bekleriz, bir haber düşer mi diye gecenin koynundan,

Göğsümüzde bir çarpıntı, gözlerimizde bir işaret.

Yollar bitse de tükenmez içimizdeki o umut o can,

Her akşam üzeri yeniden başlar bu hasret.

Gülüşün bir Umman, dalgaları vurur kıyıma,

Dokunur hayallerime, düşerim bir hoş sedaya.

Savrulurum, tutunamam ne yele ne de düne,

Bir bahar sabahı gibi süzülürsün ömrüme.

Söyle, hangi mevsimde yeşerir bu ince dert?

Hangi yıldızın altında biter bu yolculuk?

Sevgi dediğin, en koyu gecede bir güneştir belki de,

Umut da, o karanlıkta kaybolmamak için bir uluk.