Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tüm hayalleriniz gerçek olsun.saygılar.
güzel bir şiir... bahçeniz hep açık olsun ..hem umutla kalınız efendim ..tebrikler
İnsanları yaşatan umut ve hayallerdir.Onlar olmadan bir yaşam düşünemüyorum.Umutlar oldukça yaşar ve nefes alır insan.O kadar güzel anlatılmışki eserde. Kim bilir belki hiç tahmin etmediğin bir anda hayaller gerçek olur beklenen geliverir ne dersin...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta