Aydınlık bir sabaha, içimde sönmeyen bir umuda,
Türkülerle açtım gözlerimi...
Yürekte ışıl ışıl bir sevinç, neden bilinmez...
Gözümde kuşlar kadar hür, rüzgarlar kadar asi bir deniz, girsen girilmez...
Bu fani dünya aşksız hiç çekilmez...
Gökyüzü parlak, güneşim lekesiz...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ediyorum yorumunuz için.
İnşallah gönlünüzün hükümdarını bulursunuz. Nefis şiirdi doğrusu, beğeni ile okudum. Rumuzunuz da çok ilginçti, romantikti.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta