Umuda dair tek bir kırıntı bile
Kalmamış
Sofrasında
Zengin ülkemin yoksul halkının.
Sesiz sedasız
Kimseler duymadan,
Selası okunmuş.
Kılınmış cenaze namazı,
Çoktan toprağa verilmiş.
Bir gece yarısı
Heyyy
benim umudum...
Sende mi?
Şimdi bir kaç kendini bilmez
Avaz avaz bağırmakta
Dört harf u(m) nut satmakta...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta