UMUDA BİR PENCERE AÇ
Karabasanın kucağına
oturup kalmışsın zifiri gecelerde.
Yanık bir sigaranın
katran kokusu sarmış ıssız odanı.
Bir kulpu kırık
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Keşfetmeye kalkma yeniden BENLİĞİNİ.
O hep senle zaten,
üstündeki tembel tozları silkele yeter.
Dostum vakit; otuzbeşlik ömrünün son demleri.
Kırkları, ellileri çok çabuk görüyor beden.
Ömrün mum misali eriyip gitmeden;
umutlarına çabanı yaren et
ve kurtul tembellik denilen şu illetten.
Gün ışıyor bak!
Muma üfle.
Sabah ışıklarını davet et
Usulca! ! !
camı kırık eski pencerenden.
Yüreginize saglık hocam,kaleminiz daim olsun,saygılar....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta