Soğuk ve üşengen mevsimin ortasındayız... Üşüyen bedenlerimiz değil, ruhlarımızdı zemherinin anaforunda... titrek ve yılgın bakıyor gözlerimiz... umudun umutsuzluk mu olduğunu ilktir anlayamamamız... ve her yolun bilinmeze çıktığını... maviliklere yelken açanların aslında kendinden kaçtığını... yarının ne getireceğini, neleri eksilteceğinide... hadi boşver, savrulsun karamsar düşünceler... bugün günlerden umut... öpüver kalbinden, bir o yandan, bir bu yandan...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta