Doğdu ve yaşıyor
Yeryüzünü de bir mezbahaya çevirdiler
Bu haritalara; cetvelle çizilmiş her çizgi,
Bir çocuğun rüyasını ikiye bölen bir giyotindir
Zeytin dallarında asılı kalan o çocuk gülüşleri
Ve o çocuklar; avuçlarında tuttukları o taşlarla
Muhkem hüküm bağlayan gönlüm.
İnsan kalabalığıydı ömrüm, kargaşada karışan.
Küheylan misali koşardım, kalbim meles olmasaydı.
Yok pahasına zamanı satan tüccar gibi
Ömre kepenk kapardık.
Koparan biz değil miydik
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!