allahım bu dünyaya ben niye geldim
herkez zevki,sefada bana dert verdin
senelerdir hamal gibi hep çile çektim
bundan sonra mutluluk umurumda değil
bir lokma ekmek için her gün çalıştım.
bir yatak yorgana hasret kalmıştım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




BÜTÜN UMUTSUZLUKLARA,,,OLUMSUZLUKLARA RAĞMEN,,,
HAYAT YAŞAMAYA DEĞER,,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta