Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Babasının o koluyla karnı arasına sığınıp, kısacık yol sohbetlerinde manilerle anlaşan, hayatının en değerli şeyi olan şiiri, en değer verdiği kişiyle yücelten, Zarifoğlu'nun kimiliği olmuş, bana ise ancak yokluğumu betimler nitelikte bir kelimeyle,ve en kısaca Ac(i)z'ım..
