Seksenlik ninem oturmuş sandalyesine
Günlerdir enkaza bakıyor gözleri yaşlı.
Elli yakınını kaybetmiş,
Gelinini, oğlunu, torununu
Hala bir torunundan haber yok
Dünyası çökük, dünyası bitik, dünyası yıkık
Enkazda hüzünlü gözleri, gözleri soluk.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta