İçinde kaybolduğum sonsuzluk mu?
Ya da hiç içinde yer alamadığım korkusuzluk mu?
Yok, yoook, bunların hiçbiri değil.
Umman, içinden çıkamadığım keşmekeş,
Uyanamadığım sensiz düş.
Muhtaç olduğum sessizlik,
Sonunu bulamadığım derinlik.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta