Akıp giden zamanı,acaba kim durdurur.
Cevap veren akıllar,bu sualle kudurur.
Sonsuzluğun kapısı,açılır mezarlıkta.
Zaman geride kalır,yok olur karanlıkta.
Konuşan tarih varmış,ekranlarda sırıtan.
Ne anlar söylenenden,dâim sırtüstü yatan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



