İlerlerken zaman ‘umman’ diye bir söz duydum umursamaz yaşadığımı düşündüğüm anda yaşamda,
yaşamımda….
anlamını bilmezken ve toyken, ummanda yüzmem gerektiği söylendi….
Ve….
yüzmeye ve çırpınmaya daha yeni başlamışken; yolu yarıladığımı ve devam etmem gerektiğini destekleyenler bile fazlasıyla vardı etrafımda…
sorumu hayata ve onlara sormaya hazırlanırken devam et müşterin var senin emeğini almaya gelen dediler…
sorumu hala sormam gerektiğine inanırken annem öldü..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta