Hiç ummadığım bir yerden kalbime taş attın
Beni bana bırakmadım hem kendinle kuşattın
Seni seven gözlerim değil, beni ruhunla kuşattın
Kendi gözlerimde yaş oldum sen aktın
Aynaya baktığımda karşımdan bana baktın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta