Yavaş yavaş her gün bir şeylerimizi kaybederken, mutluluk oyunları oynamaya hazırız.Vefasızlıkları sol yanımıza, gerçekleşmeyen hayallerimizi sağ yanımıza alıp ha bire biz hayata devam müziğini çalmaya çalışırız.
Hani haksızlıkların karşısında dik duracaktık, hani herşeye rağmen ölümüne yaşayacaktık! Doğru hepimiz çok şeyleri kaybede kaybede, ümitlerimizi yitire yitire geleceğe artık bakamayız.
Bir türlü anlamış değilim. İnsan insanın merhemi
Derlerdi ya, günümüzde insan,başka insanların dert yumağı halini almış.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta