Ümitler biterse ne kalır geride?
Cansız ruhsuz bir hayat olur herhalde
Ümitler bırakmayın beni benimle
Serzenişim var ey dünya nesin söyle?
O yanı başında alıp götürdüğün
Bir bilinmez mi sanki açmaz kördüğüm
Aklınca zamana katıp sömürdüğün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta