Dünyada ne kin kalır, ne keder, ne gözyaşı;
Laz, Kürt, Yörük, el ele gezsek Anadolu’da;
Milletin saadeti, ideallerin başı;
Mutlu etmekten geçer mutluluğun yolu da!
Yıllar yılı ağıtla inlerken her hanesi,
Tarihe bakın, çoktur kavganın bahanesi.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta