Ümit Yaşar diye birisi vardı;
Gönlü aşk dolu, taşarcası
Bu koskoca dünya ona çok dardı
Ölüme atıldı koşarcasına...
Biraz kül bıraktı, biraz da duman
Nağmesi; ağlayan gitarcasına
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta