Gökyüzünün yıldızlı ve mavi çarşafını
Tutup indireceğim ayağının altına
Sevgiyle okşayarak o güzelim başını
Çıkartacağım seni göğün yedi katına.
Okyanusları sana döşek diye sererek,
Güneşi ampul diye takarak avizene,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta