Hangi ara geldik biz bu duruma,
Kalbimiz pas bağladı, döndü kuruma,
İnsanlık adı üstünde gerek yok ki yoruma,
Sabrımız, ümidimiz nasılda tükeniyor,
Sonra bunun adına vicdansızlık deniyor.
Herkes görmek ister elbet mutlu yarını,
Buna göre düşünür zararını, karını,
Dostlarının okları kanatsa da bağrını,
Ümidin tohumları yeniden ekiliyor,
Filizler ve çiçekler bak nasıl dikiliyor...
Kayıt Tarihi : 23.8.2025 15:57:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!